Het CDA wil een initiatief wetsvoorstel indienen om malafide uitzendbureaus aan te pakken. Bureaus die door de branche gecertificeerd zijn moeten worden beloond. De werkgever die met hen in zee gaat, wordt gevrijwaard van aansprakelijkheid voor lonen en premies. Maar, schieten de werknemers bij malafide uitzendbureaus hier iets mee op?
Keurmerk uitzendbureaus
De uitzendbranche is niet blij met de groei van de malafide bureaus. Daarom is de toezicht op naleving van de uitzendcao steeds beter en is er een keurmerk ontwikkeld. Onafhankelijke instanties certificeren uitzendbureaus die wit werken c.q. belastingen en premies afdragen. Die certificering is een stap vooruit, maar een gecertificeerd uitzendbureau betaalt niet automatisch de cao-lonen. De certificeerder kijkt niet naar lonen, arbeidstijden en andere zaken; hij is alleen geïnteresseerd in belastingen en premies.
Aanvullende maatregelen nodig
Uitzendbureaus die een certificaat hebben, dragen premies en belastingen af. Het keurmerk is echter niet waterdicht en controleert beperkt. Het is stap één in de handhaving en naleving.
Een tweede stap is het gericht inzetten van de capaciteit van de Arbeidsinspectie. Deels gebeurt dat al door de Arbeidsinspectie vooral te laten controleren bij uitzendbureaus die niet zijn gecertificeerd. Maar de vele bedrijven die onder vage namen hun diensten aanbieden en feitelijk opereren als uitzendbureaus blijven buiten schot. Daarnaast zijn de boetes die de Arbeidsinspectie kan uitdelen zo laag dat het niet opweegt tegen de snelle winst die wordt gemaakt door de regels te ontduiken.
Een derde stap is daarom het in de controle betrekken van de werkgever die personeel inhuurt van een malafide uitzendbureau. Deze werkgever weet wat hij doet en moet daarvoor betalen. Niet alleen door aansprakelijk te zijn voor belastingen en premies, maar ook door aansprakelijk te zijn voor lonen. Te vaak kan de inlenende werkgever zich nog verschuilen bijvoorbeeld omdat hij aan het einde van de keten zit en niemand meer weet wie het voor het zeggen heeft. Maar ook door het ontbreken van inlenersaansprakelijkheid voor lonen.
Een vierde stap is het uitbreiden van de controles naar het betalen van cao-lonen en afdracht pensioenpremies. In het keurmerk moet die controle ook deels worden meegenomen. De echte handhaving van de cao ligt vanzelfsprekend bij de sociale partners die hiertoe de CAO-politie hebben opgericht (de Stichting Naleving CAO Uitzendbranche).
Het is goed dat de Tweede Kamer de trage aanpak van minister Donner aan de orde stelt. Alleen vrijwaring van werkgevers die met wit werkende uitzendbureaus in zee gaan, is echter onvoldoende om de problemen in de sector aan te pakken. Die vragen om een aanpak waarbij alle problemen aan de orde komen en waarbij de werkgever die met het malafide bureau in zee gaat, niet buiten schot blijft.
Bron: FNV Bondgenoten

